Frå Halmstad tok me toget vidare til København. Der hadde eg gjort det geniale å booka ein leilighet som var så fin at me aldri ville reisa derifrå OG me hadde vaskemaskin og tørketrommel (eit så bra interrail-triks, å få vaska alle klede ca halvvegs på reisa). I København levde me vårt beste liv. Me bestilte middagar på døra og ellers stoppa me ved alle Coffee Collective me kunne sjå (havreislatte ftw). Me holdt oss mest på Nørrebro, eit område me ikkje har utforska så mykje før. Sidan me kjenner København så godt var det ingenting me liksom MÅTTE få gjort, me var fornøgde med å berre vera saman i København og utforska og eta godt og gå innom annankvar leikebutikk. På dette punktet hadde me skjønt at forventningar er interrail sin største fiende. Den første frukosten i Gøteborg då eg var sur og stressa fordi situasjonen var kaotisk og ikkje som eg hadde sett for meg, den hadde forplanta seg. Og i København hadde eg blitt ein zen interrail-person (skal seiast at eg faktisk grein på veg mot togstasjonen då me skulle reisa frå København, fordi me måtte springa (las feil på kartet, gjekk av bussen for tidlig) og eg hadde verdens vondaste vannblemme på tåa, men uansett. Improvements!)

Me budde i denne leiligheten, der det var masse leiker og ein ribbevegg på soverommet. Me åt frukost på Møller, shoppa på Stilleben (eg hadde med bursdagspengar frå svigermor og svigerfar) og var mykje (mykje) i leikeparken i Nørrebroparken. Me besøkte Frøy som hadde masse leiker og Saga ville aldri reisa derifrå. Me fantaserte vilt om korleis det ville vore å bu i København, for ein draum. Berre at me har det så fint der me har det óg.

Så pagg me til Tyskland! Woho!